Dit stuk was eerder verschenen in Cut-Up op 22 augustus 2009 // De eerste tonen van “Right the Relation” verraden al waarmee we hier van doen hebben. De guitar tunings zijn onmiskenbaar die van Polvo, de ultieme 90s gitaarband, de vaandeldrager van de dissonante gitaarpop. Polvo is terug. Maar twaalf jaar na de laatste plaatMeer lezen over “Polvo: volwassen dissonante gitaarrock”
Categorie archief: review
Albini “producties”
Wijlen Albini stond bekend om zijn sound en heeft vele bekende en minder bekende platen van een specifieke, droge sound voorzien. Hij was sound engineer voor honderden platen. Zoals bekend wilde hij geen producent genoemd worden, omdat een producent normaliter zich met de muziek bemoeit, terwijl het hem erom ging de klank van een bandMeer lezen over “Albini “producties””
Techno 2002
De 20 beste releases in techno, electronica en glitch uit 2002. Alleen albums die ik zelf in bezit heb, worden genoemd, behoudens de laatste 4, aangemerkt met een *, die goed zijn maar niet hier in de kast staan.
Electronica/Techno 1994: Annus mirabilis
Highlighted releases = in eigen bezit (cd/lp) ✑ = nog op zoek JAPAN TECHNO Susumu Yokota—Acid Mt. FujiKen Ishii—Reference to DifferenceYoshihiro Sawasaki—Neocrystal (12″)✑ YS (=Sawasaki)—Perfumed Garden (!!)V/A—PulsemanMeditation YS (=Sawasaki)—Slumber (12″)CT Scan—Scanner (12″)Pylon—Polaris (12″)Yin & Yang (=Susumu Yokota)—A Magic Cap in the Sky (12″) Transmission 09—Rainbow Man (12″)Mind Design—View From the EdgeKimitaka Matsumae—Space RanchOsamu Sato—TransmigrationV/A—Transonic (970-1450km/h)MushroomMeer lezen over “Electronica/Techno 1994: Annus mirabilis”
Tortoise: Cool Lounge Lizards
TORTOISE — BEACONS OF ANCESTORSHIP (2009)Toen de plaat begin mei gelekt werd tipte ik een collega en had ik het over de — naar ik dacht geniale — titel ‘Beacons of Craftsmanship’. Dat was in zekere zin een Freudiaanse verspreking. Binnen de indie in de Amerikaanse muziek waren er in de jaren negentig eigenlijk maarMeer lezen over “Tortoise: Cool Lounge Lizards”
Lawrence English: Field Noise From Downunder
LAWRENCE ENGLISH—Kiri No Oto (Touch 2008)LAWRENCE ENGLISH—Studies for Stradbroke (Winds Measure 2008) Eerder al werd Lawrence English, labelbaas van het in microsound gespecialiseerde Australische Room40, door de kenners geprezen voor zijn album For Varying Degrees of Winter, maar met Kiri No Oto voor het Engelse kwaliteitslabel Touch heeft English werkelijk in de roos geschoten. DeMeer lezen over “Lawrence English: Field Noise From Downunder”
The Field – Infinite Moment
Het nieuwe, inmiddels zesde album van The Field is misschien wel z’n beste (dit zeg ik natuurlijk on the spur of the moment). Het is niet dat hij iets nieuws doet, maar wat hij doet is dusdanig feinjustiert dat Infinite Moment, zoals het album toepasselijk heet, aanvoelt als ware het de essentie van zijn soundMeer lezen over “The Field – Infinite Moment”
Om – Advaitic Songs
OM’s vijfde album borduurt voort op de op voorganger God is Good begonnen verfraaiing van hun kenmerkende basale drum & bass doom/drone-metal, dat op derde, en in hun œuvre centrale album Pilgrimage uit 2007 (geproduceerd door Steve Albini en Bob Weston!) zijn definitieve beslag kreeg. Sinds dat album kiest OM ook voor een idiosyncratische, herkenbareMeer lezen over “Om – Advaitic Songs”
KTL: metal machine music
KTL – IV (Editions Mego 2008) De eerste twee cds van KTL waren veelbelovende declaraties van Verfransung in de popmuziek. Ze brachten namelijk bij elkaar wat tot dan toe streng gescheiden gehouden werd: het metal genre en electronica. Zelfs het beeldmateriaal is een grensoverschrijdende mengelmoes. Het voor metal typische morbide visuele symbolisme is prettig voorMeer lezen over “KTL: metal machine music”
Junior Boys – Begone Dull Care (2009)
De derde van Jeremy Greenspan en Matt Didemus is hun meesterwerk. De lijn die op So This is Goodbye werd geïntroduceerd wordt hier voortgezet, terwijl tegelijkertijd de sound nog meer verfijnd is. Het debuut Last Exit was natuurlijk een geniale vondst, een juxtapositie van two-step en lijzige rationeel-emotieve pop, maar ook een artificieel huwelijk tussenMeer lezen over “Junior Boys – Begone Dull Care (2009)”
