Categorie archief: review

Nooit zo zeker hoe je dit moet beluisteren: is het muziek of gewoon ’n goedkoop samenraapsel van found sound? Hoe Köner, wiens Porter Ricks platen mij zeer dierbaar zijn, het ook doet, op het minimalistische Zyklop, het laatste solo-album van alweer 7 jaar geleden, pakte de beluistering behoorlijk aangrijpend uit (niet sentimenteel bedoeld). Muziek voorMeer lezen over “Thomas Köner – La Barca (2009)”

De plichtmatige verwijzingen naar The Beach Boys wanneer het Amerikaanse Animal Collective ter sprake komt zij de popscribenten vergeven. De laatste cd — hun achtste als we live-album Hollinndagain meerekenen — lijkt op het eerste gehoor immers hun regelrechte Pet Sounds-album te zijn geworden. Zelf ontkennen ze direct beïnvloed te zijn, maar het vocale ensembleMeer lezen over “Animal Collective – Merriweather Post Pavillion (2009)”

Het is moeilijk voor te stellen, maar in de late jaren zestig was zelfs Rome in de ban van de revolutie. Dat had ook z’n culturele effect. Een keur aan free jazz coryfeeën zoals Don Cherry en Ornette Coleman en avant-gardisten zoals Takehisa Kosugi, LaMonte Young en Nam June Paik waren veelvuldig te zien enMeer lezen over “Musica Elettronica Viva – MEV40 (2009)”

Het is slechts sporadisch dat ze optreden. En als er zich dan een kans voordoet om ze live in actie te zien, dan is er weinig dat je verhindert af te reizen naar, in dit geval, het Engelse Pennine-district voor een avondje marginaliteit in de provincie. Het gezelschap Alvin Curran, Richard Teitelbaum en Fredric RzewskiMeer lezen over “Musica Elettronica Viva – Huddersfield Contemporary Music Festival 2009, vrijdag 27 november (live-verslag)”

Paranormale Aktivität, uitgebracht op Richard D James’s Rephlex label (!), is een overtuigend concept-album dat het werk van Kraftwerk of Dopplereffekt had kunnen zijn (Gerald Donald is dan ook een van de leden van Zwischenwelt): klinische electro beats met ditto Sprechstimme-achtige vocalen — van Beta Evers (echte naam: Brigitte Enzler) — tegen een spookachtige ambientMeer lezen over “Zwischenwelt – Paranormale Aktivität (2011)”

Het is lang geleden dat ik zo’n goede indie-gitaar/punkrock-plaat heb gehoord. Alles klopt: de scratchy, scrawny gitaar, de stuwende, strakke bas, de meppen van de man achter de traps, de monotone vocalen. De sound klopt, de plaat is precies lang genoeg: geen nummer duurt langer dan nodig om zijn essentie over te brengen. Voor deMeer lezen over “Lithics – Mating Surfaces (2018)”

Na de re-release van zijn eerste drie albums uit de vroege jaren negentig (Nunatak, Teimo en Permafrost) van een tijdje terug, en de eerste sinds La Barca uit 2009, is Novaya Zemlya misschien wel de meest indrukwekkende plaat die Köner aflevert, althans als we het geniale Porter Ricks, zijn techno-project met Andy Mellwig, niet meerekenen.Meer lezen over “Thomas Köner – Novaya Zemlya (2012)”

New Feeling Come kwam al in 2016 uit op het piekfijne Zweedse label voor allerhande experiment iDEAL, maar ik heb de 2e persing, die in januari van dit jaar uitkwam, dus voor mij geldt deze plaat als behorend tot de oogst van 2017. Het is een onduidbaar muzikaal meesterwerkje, dat zijn naam alle eer aandoet.Meer lezen over “Ectoplasm Girls – New Feeling Come (2016)”

Met Transamorem–Transmortem staat Eliane Radigue op plaats #3 in de Wire top-50. Verbazingwekkend, want het is bepaald geen gemakkelijke plaat. Het is bovendien een archief-album, afkomstig van nooit eerder uitgebrachte tape reels uit 1974, toen het stuk werd uraufgeführt in The Kitchen, toen Rhys Chatham daar — nog heel jong — de dienst uitmaakte. KiezenMeer lezen over “Eliane Radigue – Transamorem/Transmortem (2011)”

Op de valreep van het nieuwe jaar ontdek ik nog wat zowaar mijn ‘plaat van het jaar’ lijkt te zijn. De plaat kwam al in maart uit, maar ik geloof dat er behoudens interviews in FACT Magazine en Loud and Quiet in de media nauwelijks aandacht aan besteed is–ik heb geen recensies gezien. De impactMeer lezen over “Space Afrika – Somewhere Decent to Live (2018)”