Ik beken dat ik Vril nog niet kende totdat ik de lovende recensie als ‘Album der Ausgabe’ in de allerlaatste printuitgave van het Duitse GROOVE las (November/Dezember-Nummer 2018). Hij is blijkbaar een bekende DJ uit Hannover van het Weimarse Giegling-collectief, en Anima Mundi is zijn derde langspeler. De plaat werd in rauwe vorm vorig jaarMeer lezen over “Vril. – Anima Mundi (2018)”
Categorie archief: review
Black Dog Productions — Bytes (Warp 1993)
“Nostalgia For Unattainable Worlds” The year was 1993. As a 24-year-old, I was rather late to latch on to the techno & house craze of the late 80’s and early 90’s. At the time, my focus was too much on the post-hardcore and noise rock that was simultaneously being imported from the US to careMeer lezen over “Black Dog Productions — Bytes (Warp 1993)”
Black Dog Productions — Bytes (Warp 1993)
“Nostalgia For Unattainable Worlds” Het jaar was 1993. Ik was, als 24-jarige, schromelijk laat met het aanhaken bij de techno & house hausse van de late jaren ’80 en vroege jaren ’90. Mijn aandacht ging in die tijd te zeer uit naar de post-hardcore en noiserock die terzelfder tijd uit de VS werd geïmporteerd omMeer lezen over “Black Dog Productions — Bytes (Warp 1993)”
Sonic Youth — Goo
‘It’s the codas, stupid!’ Over Goo is natuurlijk al veel gezegd en geschreven. Persoonlijk vind ik het een hoogtepunt in hun lange oeuvre. Velen zien het als hun pop-album. Maar dat is denk ik niet juist, of althans niet helemaal. Getuige de aandacht die de plaat in de media (MTV!) kreeg damals, en het feitMeer lezen over “Sonic Youth — Goo”
Plastikman — Consumed
De meest radicale plaat van 1998 was ongetwijfeld Consumed van Plastikman. Radicaal in de zin dat de kenmerkende acid sound van voorgangers Musik (1994) en Sheet One (1993) — de sound waarmee Richie Hawtin, de man achter Plastikman, beroemd was geworden onder techno-aficionados — bijna volledig was verdwenen. De squelchy acid sound is alleen nogMeer lezen over “Plastikman — Consumed”
