Cell — Slo•Blo (City Slang 1992 / Geffen/DGC 1993) De drummer van Cell—de band die Thurston Moore als dankzij het bereikte mega-succes van Nirvana’s Nevermind nieuw aangestelde talentscout bij Geffen aansmeerde—was een voormalige guitar tech voor Sonic Youth, en dat zegt iets over wat je hoopt maar ook vreest te verwachten: een sound die lijktMeer lezen over “Vergeten Meesterwerk: Cell — Slo•Blo (1992)”
Categorie archief: review
Hollands Glorie: Het debuut van The Nightblooms
The Nightblooms, voortgekomen uit de Deventer rockscene, is Neerlands waarlijk one-and-only shoegaze-band, in ieder geval uit de periode in de UK-muziek waarnaar die term verwijst: pakweg van 1989 tot 1992. Maar dat is met name te danken aan de debuutplaat en een aantal singles die daaraan voorafgingen. Hun tweede en laatste plaat 24 Days AtMeer lezen over “Hollands Glorie: Het debuut van The Nightblooms”
Nippon No Ongaku
日本の音楽 [Nippon no ongaku = muziek uit Japan] Mijn entrée in Japanse pop en rock (en ietsje later electronica en experimentele muziek) was met de eerste niet-Japanse cds van Boredoms en Ruins op het Shimmy Disc label: Boredoms’ Soul Discharge (& Early Boredoms) uit 1989 en Ruins’ Stonehenge uit 1990. Gekocht in 1990 via deMeer lezen over “Nippon No Ongaku”
10×10 Kiwis: De Lijstjes
Dissonant Bliss: 25 jaar Endless Summer
De single Paint It Black/Don’t Talk (Put Your Head on My Shoulder) die in 1998 op Mego verscheen (en in 1999 als cd single op Jim O’Rourke’s Moikai label), en een volledig verhaspelde versie van de Beach Boys track ten gehore bracht, alsook een cover van de Rolling Stones classic, luidde al het begin vanMeer lezen over “Dissonant Bliss: 25 jaar Endless Summer”
Polvo: volwassen dissonante gitaarrock
Dit stuk was eerder verschenen in Cut-Up op 22 augustus 2009 // De eerste tonen van “Right the Relation” verraden al waarmee we hier van doen hebben. De guitar tunings zijn onmiskenbaar die van Polvo, de ultieme 90s gitaarband, de vaandeldrager van de dissonante gitaarpop. Polvo is terug. Maar twaalf jaar na de laatste plaatMeer lezen over “Polvo: volwassen dissonante gitaarrock”
Albini “producties”
Wijlen Albini stond bekend om zijn sound en heeft vele bekende en minder bekende platen van een specifieke, droge sound voorzien. Hij was sound engineer voor honderden platen. Zoals bekend wilde hij geen producent genoemd worden, omdat een producent normaliter zich met de muziek bemoeit, terwijl het hem erom ging de klank van een bandMeer lezen over “Albini “producties””
Techno 2002
De 20 beste releases in techno, electronica en glitch uit 2002. Alleen albums die ik zelf in bezit heb, worden genoemd, behoudens de laatste 4, aangemerkt met een *, die goed zijn maar niet hier in de kast staan.
Electronica/Techno 1994: Annus mirabilis
Highlighted releases = in eigen bezit (cd/lp) ✑ = nog op zoek JAPAN TECHNO Susumu Yokota—Acid Mt. FujiKen Ishii—Reference to DifferenceYoshihiro Sawasaki—Neocrystal (12″)✑ YS (=Sawasaki)—Perfumed Garden (!!)V/A—PulsemanMeditation YS (=Sawasaki)—Slumber (12″)CT Scan—Scanner (12″)Pylon—Polaris (12″)Yin & Yang (=Susumu Yokota)—A Magic Cap in the Sky (12″) Transmission 09—Rainbow Man (12″)Mind Design—View From the EdgeKimitaka Matsumae—Space RanchOsamu Sato—TransmigrationV/A—Transonic (970-1450km/h)MushroomMeer lezen over “Electronica/Techno 1994: Annus mirabilis”
Tortoise: Cool Lounge Lizards
TORTOISE — BEACONS OF ANCESTORSHIP (2009)Toen de plaat begin mei gelekt werd tipte ik een collega en had ik het over de — naar ik dacht geniale — titel ‘Beacons of Craftsmanship’. Dat was in zekere zin een Freudiaanse verspreking. Binnen de indie in de Amerikaanse muziek waren er in de jaren negentig eigenlijk maarMeer lezen over “Tortoise: Cool Lounge Lizards”
Noten zum Geräusch 