Klara Lewis & Simon Fisher Turner — Care (Editions Mego 2018, beluisterd op LP) Dramatische ambient, is dat niet een oxymoron? Maar zo komt de muziek op het eerste gehoor, zeker op de eerste track, op de samenwerkingsplaat van Klara Lewis (dochter van, die ook twee mooie soloplaten op haar naam heeft staan) en deMeer lezen over “Klara Lewis & Simon Fisher Turner: Care”
Categorie archief: review
US 00s Noise Underground: Yellow Swans
Yellow Swans — Mort Aux Vaches (Staalplaat 2009) De gele Zwanen zijn ruim een jaar dood. Noise is ten einde. En wat een einde. In de prestigieuze serie van Staalplaat verscheen afgelopen juni postuum dit pronkstuk aan ‘precies gestemd’ lawaai van een van de beste noise-formaties van de laatste tien jaar. Ik heb de muziekMeer lezen over “US 00s Noise Underground: Yellow Swans”
US 00s Underground Rock: AFCGT
A F C G T—s/t (LP, Uzu 2009; US import) A F C G T—s/t (10˝, Dirty Knobby Industries 2008; US import) In het internettijdperk, waarin door de logica van het kapitaal de cottage industry-aanpak van de productie en distributie van muziek juist weer opgeld doet, is het voor obscure bands moeilijk om echt obscuurMeer lezen over “US 00s Underground Rock: AFCGT”
Vergeten Meesterwerk: Cell — Slo•Blo (1992)
Cell — Slo•Blo (City Slang 1992 / Geffen/DGC 1993) De drummer van Cell—de band die Thurston Moore als dankzij het bereikte mega-succes van Nirvana’s Nevermind nieuw aangestelde talentscout bij Geffen aansmeerde—was een voormalige guitar tech voor Sonic Youth, en dat zegt iets over wat je hoopt maar ook vreest te verwachten: een sound die lijktMeer lezen over “Vergeten Meesterwerk: Cell — Slo•Blo (1992)”
Hollands Glorie: Het debuut van The Nightblooms
The Nightblooms, voortgekomen uit de Deventer rockscene, is Neerlands waarlijk one-and-only shoegaze-band, in ieder geval uit de periode in de UK-muziek waarnaar die term verwijst: pakweg van 1989 tot 1992. Maar dat is met name te danken aan de debuutplaat en een aantal singles die daaraan voorafgingen. Hun tweede en laatste plaat 24 Days AtMeer lezen over “Hollands Glorie: Het debuut van The Nightblooms”
Nippon No Ongaku
日本の音楽 [Nippon no ongaku = muziek uit Japan] Mijn entrée in Japanse pop en rock (en ietsje later electronica en experimentele muziek) was met de eerste niet-Japanse cds van Boredoms en Ruins op het Shimmy Disc label: Boredoms’ Soul Discharge (& Early Boredoms) uit 1989 en Ruins’ Stonehenge uit 1990. Gekocht in 1990 via deMeer lezen over “Nippon No Ongaku”
10×10 Kiwis: De Lijstjes
De 1979 Albumlijstjes: Postpunk en Meer
Deze post is een repost van een bijdrage uit 2019 op niet meer bestaande blog Bothostraussian, met een aantal aanpassingen. De oorspronkelijke post bevatte 25 lijstjes. Er zijn er nu een vijftal toegevoegd, wat uiteraard tot een andere einduitslag heeft geleid. [updated op 18 mei]
1993: De Albumlijstjes
Volgend jaar 30 jaar geleden: voor velen onder ons — ik spreek de generatie-X en oudere jongeren aan — een regelrechte muzikale nostalgietrip. 1993 was een extreem goed jaar voor de US rock underground — en daarmee bedoel ik expliciet niet die bands die als “alt-rock” werden betiteld en door majors werden uitgebracht (later meer hierover) —Meer lezen over “1993: De Albumlijstjes”
Dissonant Bliss: 25 jaar Endless Summer
De single Paint It Black/Don’t Talk (Put Your Head on My Shoulder) die in 1998 op Mego verscheen (en in 1999 als cd single op Jim O’Rourke’s Moikai label), en een volledig verhaspelde versie van de Beach Boys track ten gehore bracht, alsook een cover van de Rolling Stones classic, luidde al het begin vanMeer lezen over “Dissonant Bliss: 25 jaar Endless Summer”
